hoe word je echt gelukkig. ik denk dat het zo moet...

Mijn leergierige hersenen piekeren de laatste tijd weer heel wat af.

De laatste weken gaan veel over zelf liefde, wat voor voordelen het zou geven en hoe je het doorgeeft aan andere. Hoe je voor andere lief kan zijn.

Als we van iemand houden, willen we dat diegene gelukkig is; we willen dat die persoon echt gelukkig is. Dus in essentie betekent van mezelf houden dat ik wil dat ik gelukkig ben.

Het probleem is dat we normaal gesproken denken dat we dingen moeten doen die we leuk vinden om onszelf gelukkig te maken. We omringen ons met mensen die ons geliefd, geaccepteerd en aangemoedigd laten voelen. We denken dat van onszelf houden betekent dat we onszelf accepteren zoals we zijn, met al onze gebreken, en dat we ons richten op onze kwaliteiten en hierop vertrouwen opbouwen.

Na veel hierover nadacht te hebben kom ik eigenlijk steeds meer tot de conclusie dat deze denkwijze averechts werkt. Dit vanwege we geen controle hebben over externe omstandigheden. Ik heb gemerkt aan mijzelf en mensen om mij heen dat we erg afhankelijk zijn van de goedkeuring of mening van anderen, en we proberen van onszelf te houden ondanks dat we onrustige, ongemakkelijke en ongelukkige gemoedstoestanden hebben.

Uiteindelijk heb ik nu de theorie ontwikkeld dat de beste manier om van onszelf te houden, is door te leren een gelukkig persoon te worden. Dit hangt af van het ontwikkelen van ons pure potentieel voor innerlijke vrede. Als we innerlijke vrede ontwikkelen, kunnen we onszelf gelukkig maken. Dit hangt af van het ontdekken hoe we onrustige, negatieve gemoedstoestanden zoals boosheid, ongeduld of jaloezie kunnen verwijderen en deze kunnen vervangen door vriendelijkheid, geduld, en liefde.

Als we dit doen, zal dit onszelf gelukkig maken. Probeer het maar eens… wat heb je te verliezen. Ik denk dat dit het beste geschenk is dat we onszelf kunnen geven. Dit de beste manier is om van onszelf te houden: door innerlijke vrede te ontwikkelen en een echt gelukkig persoon te worden.